ایران آه دلا
عجب روزگاریه. آدم نمیدونه چی کار کنه! گریه کنه؟! خودشو به خواب بزنه؟! امیدوار باشه؟! حرکت کنه؟! مبارزه کنه ... حالا یکی مثل ما که حبسه اینجا گزینهها خیلی زیاد نیست و اکثرا بی خطر! ولی یکی که تو ایرانه چی؟ اونی که میره سخنرانی روز عاشورا، در محرم ال حرام، کتک میخوره بر میگرده خونه یا هیچ وقت بر نمیگرده چی؟ اونی که تیر میخوره چی؟ اونی که حبس میره چی؟ ممنوع الخوروج میشه چی؟ اونی که بچشو میکشن، خواهر برادرشو میکشن، پدر مادرشو میکشن چی؟
ما هم که اینجا هیچ کاری از دستمون بر نمیاد جز آه کشیدن و نگریستن به کشوری که پاره أی از تنمونه، ولی میبینیم که داره جلوی چشمون خراب میشه و آوارش رو سر خودمون، عزیزانمون، فرهنگمون و مملکتمون میریزه. چه عذابی از این بالاتر که زنگ بزنی به عزیزان دلت تو ایران، فقط آه و ناله بشنوی. چه دردی بالاتر از حس درد دیگران ممزوج با درد خودت. بازم آدم درد خودش رو میتونه یک کاریش بکنه، ولی دیدن درد بقیه چی؟ چیزی که هیچ کاریش نمیشه کرد و تنها وقت میخواد تا درست شه. یکی یک بار طعنه زد بهم که تو خبر هارو دنبال نمیکنی و به فکر مملکتت نیستی، منم سرمو انداختم پایین هیچی نگفتم ولیای کاش آدمها از دل بقیه هم خبر داشتن و زود قضاوت نمیکردن.ای کاش میدونستن که آدم چه حالی میشه وقتی عکسها و فیلمهای خونشو میبینه که داره خراب میشه، که در بحران هست، در سر درگمی، در انتظار آینده أی نا معلوم.
این بقیه دیگه حرفای یک بچهٔ ۵ ساله است جدی نگیرید.
بعضی وقتا ها دلم میخواست یکی مرد پیدا میشد میرفت خر این خدای فلان فلان شده رو میگرفت، میگفت دیوانه این دنیا بود درست کردی. یکی رو میفرستی تو ناز و نعمت و آسایش یکی رو تو بدبختی. یکی بورلی هیلز یکی نامبیا. بهشت و جهنم هم مال خودت. یک راه باز گذاشتی خراب کاریهای خودتو تو دنیا درست کنی بگی حالا اینجا خراب بود ایراد نداره، اون دنیا درست میشه؟ هان؟ دیگه کلاه برداری و دورغ گویی از این بیشتر. مگه امکان داره کسی که اینجا تو فقر، بدبختی، فساد، فشار، کینه، دورغ رشد کرده، اون دنیا سعادتمند بشه. اگه تعالی روح هم ماده نظرت باشه، با این اوضاع حکم هیچ روحی رشد نمیکنه. اینکه این بازی هارو بریز دور. بهشو جهنمت پیشکشه همون آخوندهای احمقت که فکر میکنن حرف تورو فهمیدن. شاید هم فهمیدن! ۱۰۰ سال سیاه بهشتتو نخواستیم. اگه بهشتت ممزوج به تحمل بدبختیه، ارزونی خودت، به ما در همین دنیا بده، اخرت واسهٔ بندگان سالهت (عکس ایه قرآن). عزیزم ما زندگی این دنیا رو میخوایم(عکس ایه قرآن). من نمیدونم باید دم کی رو دید اگه نکهیم به این اراجیفی که در دین به خوردمون میدن گوش بدیم. اگه خیلی به قول خودت دلسوز و مهربون بودی و خیلی توانا، حداقل یک کاری میکردی از شخص خودت علیه بندگانت سؤ استفاده نمیکردن. داشتیم زندگیمونو میکردیم، این چه دینی بود فرستادی. نمدیونم اثراتی که روی فرهنگ بشریت گذشت ارزش این همه فتنه أی که بر پا کرده رو داشت یا اگه یک دین مهربون تری مثل مسیحیت دین آخر بود، بازم میتونستیم به اینجا برسیم. آخه چرا راهشو باز گذاشتی که این کاراو سرمون در بیارن. نمیشد عوض یک پیغمبر بی سواد (ایه قرآن)یکی رو پیدا میکردی با سواد باشه که بعدش راهش اینجوری خراب نشه. واقعا متاسفم که قده یک آدم ۴۰-۵۰ ساله در زمینه حقوق بشر الان کار میکنه نمیفهمی. خیره سرت اسم خودتو گذاشتی خدا.ای کاش تو میرفتی یک مهربون تر و عاقل تر میومد سر جات. این هفتا آسمون هم که هی پزشو میدی نمیخواستیم. یک خورشید میدادی با زمین و ماه. حالا یک ۴ تا ستاره هم میندختی این بالا بد نبود ولی دیگه پز دادن نداره که. منّت که سر ما نذاشتی اوردیمون اینجا. امانتت هم پیش کش خودت(ایه قرآن). ما امانت دار نخواستیم باشیم. همینکه این آسمونها و زمین نگرفتنش. یکی گرفت چوبشو ما باید بخوریم. وارث زمین هم خودت باشه. آدمو اول چوب میزانی، ضعیف که کردی میگی حالا زمین مال مستضعفین(ایه قرآن). خسته نباشی. آمدیم اینجا با اعمال شاقه. خیلی دوست داشتم بدونم به این اتهمتی که بهت وارد کردم چه جوری جواب میدی. تو قرانت که چیزی نگفته بودی. حالا مگه پیغمبر جدیدی چیزی یا از قبلیها یکی جواب اینها رو داده باشه. حیف که توانایی هم نداری الان حرف بزنی و آدم رو حواله اون دنیا میدی، از اون وعدههای سر خرمن. دوست داشتم جای یکی مثل مادر ندا بودی یا اون بچهٔ آفریقایی که با ایدز متولد میشه و سو تغذیه داره شیکمش قلمبه زده جلو لخته، ببینم دیگه بلبل زبونی میکردی آسمون و زمین راه میندختی یا نه. خودتو توانا و مهربون میخوندی یا نه. حیف که هم کری هم کوری هم نابینا. یکی مهر زده رو دلت که هیچی نمیفهمی. نشستی مثل احمقها فقط نیگاه میکنی. خیره سرت همه چیزو میدونی. ولی چه فایده که اندکی حس نداری. بذار یک سوره برات بگم: (به نام آنکه واقعا مهربان و توانا است)همانا خدا بی احساس است مگر آنکه زمینی شود و مشکلات روی زمین را درک کند. و هفت آسمان و زمین را نیافرید مگر آنکه عرضه اندام کند جلوی انسان. و بر گوش و چشم خویش مهری نهاد و خود را توانا جلوه داد. و چه بدکاری. و عاقبت روزی انسان از او باز خواست خواهد کرد. (سوره شاکی ایه ۱-۳).