روزنگار

کاری که من می کنم و کمترین انرژی را می برد و خیلی هم بحث انگیز نمی شود این است که به سوالات به صورت خبری جواب می دهم. مثلا یک بار سر کلاس بحث حقوق زنان بود. سر کلاس یک دختر اسرائیلی بود که خیلی به پر و پاچه ی من پیچید که اوضاع ایران چه طور است و …. من هم همه را به همان صورت خبری جواب دادم و مثلا در جواب حضور زنان در اجتماع گفتم که 60 درصد ورودی دانشگاه ها را زنان تشکیل می دهند و در رشته ی پزشکی بیشتر و چند معاون رییس جمهور زن هستند ولی هنوز وزیر زن نداریم (آن موقع هنوز کابینه ی جدید معرفی نشده بود). بعد از کلاس بهش گفتم که خیلی از من سوال کردی و اون هم گفت تو اصلا جواب من (منظورش جواب دلخواهش) را ندادی و عملا پیچوندیم. گاهی وقت ها هم به همون دلیل که شما هم مسئول و موافق سیاست ها شناخته می شوی، کمی در جواب ها تلطیف می کنم. مثلا باز چند روز پیش یک خانم فرانسوی سر میز غذا بود که کلی با هم حرف زدیم (البته کلا نوع دوستانه ای بود بر خلاف اون اسرائیلیه) و مثلا وقتی که پرسید که آیا حکومت از شما می خواهد که مذهبی باشید و آیا در امور شما تجسس می کند؛ من گفتم که شما می توانید مسلمان و یا مسیحی و یهودی … باشید و اگر بخواهید شغل حساسی بگیرید دولت در مورد شما تحقیق می کند. قطعا این جواب، جواب نادرستی نیست ولی قبول دارم که برای شنونده ممکن است کژتابی داشته باشد. این که از نظر او شغل حساس چیست با نظر دولت ایران که قبلا کلا داشتن مدرک کارشناسی و امروزه گرفتن دکترا را حساس قلمداد می کند متفاوت است.