من تعجب می کردم که چرا در برابر غیر انگلیسی زبانان انگلیسی و حتی لهجه ام خیلی بهتر است در صورتی که به نظر باید بر عکس باشه. امروز یک دختر از کره جنوبی ازمن پرسید که زبان شما در کشورتان انگلیسی است چون انگلیسی را خوب صحبت می کنی؟!!!!!!!!!!!! یا یک بار دیگر یک دختر رومانیایی با تعجب از من پرسید مگه آمریکایی نیستی (اگر چه اون موقع در حد یکی دو جمله صحبت کرده بودیم)؟!!!!!!!!!!!!!!!!  یا یک بار دیگر یک پسر نپالی بهم گفت که لهجت خوبه و من همه را متوجه می شوم.  حالا چند نفر دیگر هم بهم گفته اند. اما بکرات شده که مجبور شدم که جمله ام را دو باره تکرار کنم برای آمریکایی ها (بعضی از آن ها). بخصوص در حالتی که خواستم جمله ای را ابتداء به ساکن شروع کنم.

حالا که امروز دقت کردم علتش را فهمیدم. دقیقا مثل حالتی می مونه که حریف مقابلت یک ورزشکار حرفه ای باشه. اون موقع است که آدم دست و پاشو گم می کنه، هول میشه و سعی می کنه سریع تر صحبت کنه و پی در پی اشتباه می کنه.

پ.ن: راستی در پست دو تا قبل من اشتباهی "عزب" را با ذال نوشته بودم. که بدین ترتیب اصلاح می شود.