این که چرا چند وقتی است نمی نویسم را خودم هم نمی دانم. فقط آن قدر می دانم که یک حالت کرختی و بی رقبتی به نوشتن ایجاد شده است. نه از این جهت که دوست ندارم حرف بزنم بلکه از این حیث که نوشتن سخت شده است. الان قریب دو-سه هفته است که مقاله ای نوشته ام و جز چند خط بیشتر باقی نمانده اما هر کاری می کنم نمی شود که تمامش کنم.

اما امشب مرورگر سافاری را باز کردم. دیدم وبلاگی را بوک مارک (همان فیوریت اکسپلورر) کرده ام. وبلاگ را باز کردم. جالب به نظر نرسید می خواستم ببندم. مقداری پایین آمدم. یکی از پست هایش بسیار هیجان انگیز بود. مطلبی که من قبلا شبیهش را ندیده بودم. می خواستم این جا با دادن لینک کپی پیست کنم؛ حیفم آمد. پس بروید و حتما بخوانید. خوشتان خواهد آمد. این هم لینکش. البته حتما در نوشته اش اشتباه دارد؛ اما کل مطلب جالب است.

برای این که گوشی دستتان بیاید که ماجرا چیست و نوشته ی وی در مورد چیست این را بگویم که مثلا چند وقت پیش ایران یک موشک جدید به نام سجیل آزمایش کرد. اگرچه منظور از آن واژه ی قرآنی آن بود و بالاخره خیلی ها نمی دانستند که معنایش چیست. این جا توضیح داده که سجیل = سنگ +گل. یا صباح همان پگاه است. معدودی از کلمات را مثل جوهر و کنز و شیمی را حتما شنیده اید، اما تعداد این لیست زیاد است و احتمالا موارد جدیدی برایتان دارد.