روزنگار

برخی مشتاقانه منتظرند تا سناتور اوباما بشود پرزیدنت اوباما. چون او با ما ست. فقط یادمان نرود که وی در جلسه ی AIPAC (لابی صهیونیستی) تمام اورشلیم (بیت المقدس) را پایتخت اسرائیل خواند در حالی طبق همه ی اسناد حقوقی سازمان ملل (و نه اسناد مورد ادعای ایران و کشورهای مسلمان) بیت المقدس شرقی سرزمینی اشغال شده است و بارها از  اسرائیل خواسته شده است از آن خارج شود. مساله ی بیت المقدس شرقی از مطالبی است که تقریبا هیچ فلسطنیی حاضر به عقب نشینی در برابر آن نیست و چنین اظهارات و حمایت هایی در شعله ور ماندن اختلافات در منطقه عامل موثری است. در سال های اخیر آمریکا تردیدی در وتو نمودن قطعنامه های سازمان ملل که علیه اسرائیل مطرح شده اند به خود راه نمی دهد (علاوه بر رایزنی های پشت پرده). طبق آمار دو – سه سال پیش آمریکا 78 بار از حق وتوی خود استفاده کرده که 39 مورد آن مربوط به اسرائیل بوده است یعنی نیمی از آن ها. با انتخاب دموکرات ها روزهای سخت تری در انتظار فلسطینیان است.

پ.ن: عکس اول تصویری است از آثار باقی مانده از اوایل انقلاب بر یکی از دیوارهای داخلی دانشگاه  شریف

پ.ن۲:  خب بالاخره یک موقع هایی هم دلم می خواهد حرف های گنده تر از دهانم بزنم. عمه ه می ره به برادرزادش که می خواسته عروس بشه میگه که برو بالای مجلس بنشین و حرف های گنده گنده بزن اون هم میره میشینه بالای طاقچه و میگه شتر گاو کرگدن. حالا شده حکایت ما.