روزنگار

سه شنبه شب ها کانال دو یک سریال میذاره به نام "مرگ تدریجی یک رویا" به کارگردانی فریدون جیرانی. به نظر من که بسیار خوب ساخته شده است، دیالوگ ها بی نظیرند. حتی گاهی ریتم کندش هم به سریال کمک می کنه. دانیال حکیمی هم بازی بسیار فوق العاده ای داره به طوری که آدم فکر میکنه خود خود حامد ایزدپناه است. اصلا انتظار چنین بازیی از اون نداشتم، بازیی در حد پرستویی و شکیبایی از خودش به نمایش گذاشته. خلاصه به نظرم که قابل توصیه است.

* البته سریال های ایرانی تا به آخر نرسند نمیشه دقیق در موردشون نظر داد چون معمولا شروع خوبی دارند و آخرش هم که افتضاح میشوند. امیدوارم این یکی به تجربه ی بقیه گرفتار نشه!

 

** دیشب داشتم فکر می کردم، یادم افتاد ای دل غافل اوضاع در این مدت  این قدر خر تو خر بوده که من تولد چند نفر از دوستام رو فراموش کردم. چون دیگه دیره که بهشون مستقیم تبریک بگم همین جا می نویسم، بالاخره چند خط درمیون این جا را می خوانند. علی ط.، امین، رسول و علی و. عزیز تولدتون مبارک باشه!