نامه ی محرمانه
باسمهی تعالی
از: وبلاگ نویسی جوان
به : اونهایی که میشینن این نوشتهها رو خط به خط می خونن که بپان یه موقع این یه مشت کاراکتر پایههای نظامو سست نکنه
موضوع : امید
طبقه بندی : محرمانه- مستقیم
بی شک موتور محرکهی هر جامعهای، آرمان خواهی و امیدوار بودن نسل جوان آن است. گزارشهای واصله، حاکی از آن است که به واسطهی شرایط نامساعد اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی، نسل جوان امید به بهبود وضع موجود را از دست داده و در گیر و دار روزمرگیها، تمام توان خود را مصروف تامین حداقل نیازهایش می کند. دیگر سخت می شود آرمان خواهی و رگههای امید را در میانشان دید. یا به فرنگ رفتهاند یا می خواهند بروند یا دستشان به گوشت نرسیده و یا اگر هم از آن دسته بودهاند که میشد بروند و ماندهاند، حسرت اشتباهشان را میخورند و قطعا "یا"های دیگری هم هست. بماند که در دیار غربت رنج شهروند درجهی چندم را هم کشیدن خود حدیثی است مفصل...
پایه های نظام را حرف واعظان، قلم نویسندگان و یا کیبورد وب نویسان تهدید نمی کند. بدانید که عمل و کارنامهی کاری دولتمردان، شمشیر دو لبهای است که هم ارکان قدرتتان را میتواند تحکیم کند و هم میتواند شما را در سراشیبی سقوط قرار دهد.
والسلام
رونوشت: